Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/1552 K.2018/10197

-20.02.2014 tarihli hükümde sanıklar ... ve ... haklarında kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyet,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, katılan sanık hakkında doğrudan tayin olunan adli para cezalarının miktarına göre hükmün kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla; yerel mahkeme tarafından CMUK.nun 315. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA,

2- Sanık ... ve sanık ... hakkında kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Hükümden sonra, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanıkları eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 151/1. ve 86/1. maddesinde düzenlenen suçların uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,