Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/16314 K.2020/777

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuklar suçlamaları soruşturma aşamasındaki müdafii huzurunda kabul etmişler ve diğer sanıkların azmettirmesi sonucu işlediklerini belirtmişler ancak mahkemede polisin baskısı sonucu verdiklerini belirttikleri ikrarlarının tek başına delil olamayacağı ve sanıklarında aşamalarda suçlamayı kabul etmedikleri dikkate alınarak, olay yeri inceleme raporunda yangının neden çıktığının belirlenmesi için incelenmek üzere yangın artığının muhafaza altına alındığı ancak dosyada inceleme raporu bulunmadığı anlaşılmakla, muhafaza altına alınan ve emanette olduğu anlaşılan yangın artığının incelenip incelenmediğinin araştırılması,

incelenmişse denetime olanak verecek şekilde raporunun dosya içine konulması,aksi halde yangının çıkış nedeninin kesin olarak belirlenmesi açısından bilirkişi tarafından incelenmesi, sanıklarla şikayetçi arasında bir husumet olup olmadığının araştırılması, sonucuna göre hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeye dayanarak yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Kabule göre de;

a) 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle TCK.nın 152/2-a. maddesinde yazılı olan artırım oranının ise iki katından bir katına indirilmesi karşısında söz konusu kanun değişikliğine göre sanıklar ve suça sürüklenen çocukların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b) Gerekçeli kararda suça sürüklenen çocuklar hakkında temel cezaların alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi öngörülmüşse de kısa karardaki hüküm fıkrasında alt sınırdan tayin edileceği belirtildiği halde alt sınırdan uzaklaşılarak cezaların tayin edilerek çelişkiye düşülmesi,

c) Suça sürüklenen çocuklar hakkında uygulanan TCK.nın 38/3. maddesi uyarınca artırım yapılması gerekirken indirim yapılması ve uygulama maddesinin hatalı gösterilmesi,