Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/1823 K.2018/11927

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan tayin edilen adli para cezasının nevine ve miktarına göre hüküm, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık hakkında tehdit ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı TCK.nun 106/1 maddesi kapsamındaki tehdit suçu ile TCK.nun 116/1 maddesi kapsamındaki konut dokunulmazlığını ihlal suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı, suç tarihi itibariyle yapılan uzlaşma teklifinin hukuki değeri olmadığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;