Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/20090 K.2020/1302

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında güveni kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik suça sürüklenen müdafii tarafından yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak;

Temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 155/2. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 15 günün 5 güne, TCK.nın 31/3. maddesi uyarınca belirlenen 10 günün 3 güne, TCK.nın 62. maddesi uyarınca belirlenen 8 günün 2 güne, 5237 sayılı TCK.nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL'den hükmolunan 160,00 TL adli para cezasının 40,00 TL'ye indirilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak;

Temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,