Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/2072 K.2018/13124

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında katılan sanık ...'ya karşı basit tehdit suçundan tayin edilen adli para cezasının nevine ve miktarına göre hüküm, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, yerel mahkeme tarafından CMUK.nun 315. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan sanık ...'nun temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan temyiz isteminin reddine ilişkin 07.10.2015 tarihli ek kararın oybirliği ile ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında katılan sanık ...'ya karşı yaralama ve katılan sanık ... hakkında katılan ...'a karşı mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nun 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup katılan sanık ...'ya isnat edilen mala zarar verme suçu ile sanık ...'a isnat edilen ...'ya yönelik tehdit suçu ile birlikte işlenen yaralama suçlarının uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre katılan sanık ... ve sanık ...'ın hukuki durumlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,