Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/2205 K.2018/11650

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği iddia olunan sanığa yüklenen suçtan doğrudan zarar görmeyen Hazinenin davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından da katılma kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle; katılan vekilinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Mahkemece, kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle sanık hakkında verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan hazine vekilinin, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a- Sanığın eyleminde fikri içtima koşullarının bulunmadığı, atılı suçlardan ayrı ayrı cezaya hükmolunması gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,

b- Hazine yerine ... lehine ücreti vekalete hükmedilmesi,

c- 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlülüğe giren 6545 sayılı Kanunun 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK.nun 152/1-son cümlesinde yapılan değişikliğe göre, mala zarar verme suçunun nitelikli hallerinden 1. bentteki hallerinde bir yıldan altı yıla kadar olan hapis cezasının üst sınırının altı yıldan dört yıla indirilmiş olması karşısında ve mahkumiyet kararında teşdiden cezanın belirlenmiş olması da dikkate alınarak, söz konusu yasa değişikliğine göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,