Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/22818 K.2018/9685

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 289/1-1. cümle, 29/1, 289/1-son ve 62. maddeleri gereğince 18 gün hapis ve 1 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 58/6. maddesi gereğince cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Edremit 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/04/2017 tarihli ve 2015/295 esas, 2017/189 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi. Dosya kapsamına göre,

1- Edremit 2. Asliye Ceza Mahkemesince sanık hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine gore çektirilmesine karar verilmiş ise de, 5237 sayılı Kanun’un 58/1-2. madde ve bentlerinde yer alan “(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır.(2) Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı;

a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl, b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl, Geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanık hakkında tekerrüre esas alınan sahte çek tanzim etmek suçundan verilen 1 yıl 8 ay erteli hapis cezasına ilişkin Şırnak Ağır Ceza Mahkemesinin 06/11/2007 tarihli ve 2001/82 esas, 2007/858 sayılı kararının 08/01/2008 tarihinde kesinleştiği,

5237 sayılı Kanun'un 51/8. maddesi gereğince hükmolunan erteli hapis cezasına ilişkin denetim süresinin sona erdiği 08/09/2009 tarihinde erteli hapis cezasının infaz edilmiş sayılması nedeniyle, bu tarihten itibaren 3 yıllık sürenin sona erdiği 08/09/2012 tarihinden sonra, 12/08/2015 tarihinde işlenen suçtan dolayı yapılan kovuşturmada anılan mahkeme ilamının tekerrüre esas alınamayacağı gibi, sanığın adli sicil kaydında tekürrüre esas başkaca bir mahkumiyetinin de bulunmadığı anlaşılmakla, bu haliyle sanık hakkında verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde,

2- Sanık hakkında tayin olunan 1 gün adlî para cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı takdir edilecek miktar ile çarpılması suretiyle paraya çevrilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 31.10.2017 gün ve 10035 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.11.2017 gün ve KYB/2017-61831 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Hapis cezası yanında tayin edilen bir günün TCK.nun 52/2. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2- Tekerrüre esas başka sabıkası bulunmayan sanığın 647 sayılı Yasa'nın 6. maddesiyle erteli olup 765 sayılı TCK.nun 95/2. maddesi uyarınca hüküm tarihinden suç tarihine kadar 5 yıllık yasal sürenin geçmesi nedeniyle esasen vaki olmamış sayılması gereken Şırnak Ağır Ceza Mahkemesinin 2001/82 esas, 2007/858 karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı’nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Edremit 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.4.2017 gün ve 2015/295 esas, 2017/189 karar sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, hükümdeki diğer hususların aynen korunmasına, ancak;