Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/22821 K.2018/6654

Mala zarar verme suçundan sanıklar ... ... ve ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 29, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500.00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmalarına dair ANTALYA 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.05.2017 tarihli ve 2016/674 esas, 2017/299 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/05/2017 tarihli kararından önce, 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinde değişiklik yapıldığı ve uzlaştırmanın etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar bakımından da uygulanabilir hale geldiği, yine aynı Kanun'un "Mahkeme tarafından uzlaştırma" başlıklı 254. maddesinde yer alan.

"Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir." şeklindeki düzenleme karşısında, sanığın işlediği mala zarar verme suçu bakımından uzlaştırma işlemleri yapılarak,

sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 31.10.2017 gün ve 8735 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.11.2017 gün ve KYB/2017-61869 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, hükümlülerin eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 151/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre hükümlülerin hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,