Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/23291 K.2019/14345

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Aynı mağdura karşı peş peşe duvar yıkma ve dikili ağaçları sökme suretiyle gerçekleşen zarar verme fiillerinin hukuki anlamda tek suç oluşturup TCK.nın 152/1-c maddesi gereği tek mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken ayrıca duvara zarar verme eyleminden de hüküm verildiği anlaşılmakla, bu hususta kanun yararına bozma yoluna gidilmesi mümkün görülmüştür.

1) Sanık hakkında duvarın yıkılması eyleminden dolayı mala zarar verme suçundan verilen hükmün incelemesinde,

Temyiz edilen adli para cezasının nevine ve miktarına göre 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2) Sanık hakkında ekili ağaçların sökülmesi eyleminden dolayı verilen mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;