Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/24053 K.2020/10101

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün gerekçesinde suça sürüklenen çocuğun eyleminin, 5237 sayılı TCK.nın 170/1-c maddesi uyarınca genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçu kabul edilerek, kısa kararda 86/2. madde uyarınca yaralama suçundan 1.320 TL kesinlik sınırı içinde kalan adli para cezası verilmiş ise de, vasıfta hata nedeniyle yapılan temyiz incelemesinde;

1) Tüm dosya kapsamına göre; mağdurlar ile suça sürüklenen çocuğun tartışıp kavga etmeleri sonrasında suça sürüklenen çocuğun av tüfeği ile mağdurları korkutmak amacıyla iki kez havaya doğru ateş etmesi şeklindeki gerçekleşen olayda; Ceza Genel Kurulu'nun 25.10.2018 gün, 2016/7-127 Esas, 2018/482 Karar ve Dairemizin 24.10.2016 tarih ve 2016/5694 Esas, 2016/9810 karar sayılı kararlarında belirtildiği üzere, suça sürüklenen çocuğun eyleminin bir bütün halinde TCK.nın 106/2-a, 43/2. maddelerinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun tek olan fiili nitelik yönünden ikiye bölünerek TCK.nın 106/2-a suçundan beraat, TCK.nın 170/1-c suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2) Kabul ve uygulamaya göre de; gerekçeli kararda suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK.nın 170/1-c olduğu kabul edildiği halde, hükmün esasını oluşturan kısa kararda suça sürüklenen çocuk hakkında TCK.nın 86/2. maddesine göre karar verilmek suretiyle çelişkiye neden olunması,