Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/4831 K.2019/2005

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Katılan sanık ... hakkında ...'a karşı yaralama suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, merciide yanılma nedeniyle CMK.nun 264. maddesi gözetilerek istemin itiraz olarak kabulü ile gereğinin yerine getirilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II- Katılan sanıklar .... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

A- Katılan sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede; sanık hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilirken, 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinde sayılan nesnel ve öznel koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği, sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine engel adli sicil kaydı bulunmadığından,

nesnel (objektif) koşulunun gerçekleştiği, aynı Yasanın 231/6-c maddesinde gösterilen ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin nesnel (objektif) koşullardan bir diğeri olan suçun işlenmesi ile mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesinde esas alınacak zararın, kanaat verici basit bir araştırmayla belirlenecek maddi zarar olduğu,

manevi zararın bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, somut olayda sanığa yüklenen suçtan dolayı herhangi bir somut zarar doğmadığı ve dosyaya yansıyan olumsuz kişiliğine dair her hangi bir delil de bulunmadığı gözetilerek lehe indirim hükümleri uygulanıp hapis cezası ertelenen sanık hakkında dosya kapsamı ile örtüşmeyen gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b- Katılan sanık ... hakkında yaralama ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede ise;Ceza Genel Kurulu'nun 13.12.2018 gün ve 2018/112-635 sayılı kararında da vurgulandığı üzere; sanığın yerel mahkemenin hüküm tarihinden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile uzlaşma kapsamına sokulan katılan ...’ye karşı TCK.nun 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçu ile birlikte işlenen kasten yaralama suçunun,CMK.nun 253/3. maddesi gereğince uzlaştırma kapsamında olmadığı ve bu nedenle yapılan uzlaştırma teklifinin hukuki değerden yoksun

bulunduğunun anlaşılması karşısında. 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen mala zarar verme suçu ve birlikte işlenen yaralama suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,