Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/5426 K.2018/5927

Tehdit, hakaret, kasten yaralama ve nitelikli mala zarar verme suçlarından sanık ... hakkında 20.04.2009 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı TCK.nun 106/1, 86/2, 125/3-a, 152/1-a maddeleri ve fıkraları uyarınca hükümlülüğüne dair; TİRE 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.09.2014 gün ve 2014/229 esas, 2014/361 karar sayılı hükmünün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında yaralama suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Hükmün tarihi, tayin olunan cezanın miktar ve nev'i dikkate alındığında 14.04.2011 tarih 27905 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 23.03.2005 tarihli ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. madde uyarınca hüküm kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık hakkında hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

a) Müdür odasında bulunan evrak dolabının camının kasten mi yoksa, karşılıklı itişme sırasında kazaen mi kırıldığı hususunun sanık ve mağdura sorularak açıklattırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

b) Sanığın kovuşturma başladıktan sonra ve fakat hüküm verilmezden önce zararı ödemesi nedeniyle hakkında 168/2 maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

3- Sanık hakkında hakkında hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

5271 sayılı CMK.nun 231/11. maddesine göre denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında açıklanması geri bırakılan kararın aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nun 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

a) İlk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda taraflar arasında farklı beyanlar bulunmasına ve bu hususun tanık görgüsü dışında olmasına göre, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas, 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, tehdit suçunda ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının gerektirdiğinin gözetilmemesi,

Yine hakaret suçunda;

b) İlk haksız hareket ya da hakaret içeren sözün hangi taraftan geldiği hususunda kesin bir sonuca varılamaması karşısında sanık hakkında TCK.nun 129/3. maddesinin uygulanma koşullarının karar yerinde tartışılmaması,