Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/9762 K.2019/12999

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı TCK.nın 141/1. maddesi kapsamındaki hırsızlık suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

3-Sanık hakkında iftira suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını

ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği, somut olayda, ...'e ait tabancanın çalınması olayı ile ilgili olarak yürütülen soruşturma kapsamında, sanığın 15.08.2012 tarihinde kollukta şüpheli sıfatıyla verdiği ifadesinde 32 adet mermiyi müşteki ...'ın işyerinden satın aldığına dair beyanına istinaden müşteki hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan yapılan soruşturma neticesinde delil yetersizliği sebebiyle kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmiş olması karşısında, söz konusu beyanın savunma kapsamında değerlendirilmesi gerektiği anlaşıldığından ve bu nedenle iftira suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden sanığın yüklenen suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,