Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2018/10095 K.2019/6754

Suç uydurarak adli mercileri yanıltmak suçundan sanık ...'ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 283/1 ve 59/2. maddeleri uyarınca 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Acıpayam Asliye Ceza Mahkemesinin 18/11/2008 tarihli ve 2008/276 esas, 2008/357 sayılı kararını müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde Denizli 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/153 esas, 2013/168 sayılı kararına konu suçu kasten işlemesi üzerine yapılan yargılama sonucunda sanığın beraatine dair aynı Mahkemenin 24/12/2013 tarihli ve 2013/322 esas,

2013/542 sayılı kararının Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 02/11/2015 tarihli ve 2015/4257 esas, 2015/3545 sayılı ilamı ile bozulmasını müteakip yapılan yargılamada sanığın 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 283/1 ve 59/2. maddeleri uyarınca 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ACIPAYAM Asliye Ceza Mahkemesinin 05/05/2016 tarihli ve 2016/150 esas, 2016/463 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 9. maddeleri karşısında; sanığa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/4. ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen dönemdeki durma süresi de belirtilen süreye eklendikten sonra, suç tarihi olan 18/04/2005 tarihinden hükmün açıklandığı 05/05/2016 tarihine kadar gerçekleştiğinin gözetilmemesinde,

2- Suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 4/3. maddesinde yer alan " Suç tarihinden önce, para cezasına veya tedbire çevrilmiş olsa dahi, hürriyeti bağlayıcı cezaya mahkum edilmemiş olanlar hakkında, hükmolunan otuz güne kadar (otuz gün dahil) hürriyeti bağlayıcı cezalarla, suç tarihinde 18 yaşını ikmal etmemiş olanların mahkum edildikleri kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezalar yukarıki bentlerde yazılı ceza veya tedbirlerden birine çevrilir."şeklindeki düzenleme karşısında, suç tarihinden önce mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının anılan maddenin 2. fıkrası bentlerindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmemiş bulunulmasında isabet görülmediğinden

bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 14/09/2018 gün ve 2016-15065 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28/09/2018 gün ve KYB/2018-76915 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

CMK'nın 231/8. maddesinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde denetim süresi içerisinde dava zamanaşımının duracağı belirtilmiş olup, incelemeye konu dosyada dava zamanaşımının hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 31.12.2008 günü ile denetim süresinde işlenen suçun işlenme tarihi olan 06.03.2012 günü arasında durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1-) 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7, 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; hükümlüye yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükle bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4. ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen dönemdeki durma süresi de belirtilen olağanüstü zamanaşımı süresine eklendikten sonra suç tarihi olan 18.04.2005 tarihinden hükmün açıklandığı 05.05.2016 tarihine kadar gerçekleştiğinin gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 4. maddesi gözetildiğinde; suç tarihinden önce hapis cezasına mahkum edilmediği anlaşılan hükümlü hakkında tayin olunan hapis cezasının aynı maddede düzenlenen seçenek yaptırım ya da tedbirlerden birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,