Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2018/10546 K.2020/16110

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması şeklinde bir eylemde bulunmadığından tebliğnamedeki 2. nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Dosya kapsamına göre suçu aynı kasıtla ve tek eylemle birden çok mağdura yönelik işlemiş olduğu anlaşılan sanık hakkında, tek iftira suçundan hüküm tesis edilip cezanın TCK.nın 43/2. maddesi uyarınca arttırılması gerekirken, yazılı şekilde her bir mağdura yönelik eyleminden dolayı ayrı ayrı mahkumiyet hükmü tesis edilmesi,

2- Sanığın tekerrüre esas alınan İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2002/504 Esas, 2007/253 Karar sayılı ilamının suç tarihinden sonra 15.12.2010 tarihinde kesinleştiği dikkate alındığında tekerrüre esas olamayacağının anlaşılması karşısında, sanığın adli sicil kaydındaki diğer ilamların kesinleşme ve infaz tarihleri dosyaya celp edildikten sonra tekerrür hükümlerin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,