Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2018/11127 K.2020/14893

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK.nın 34/2. ve 232/6. madde ve fıkralarına göre hüküm fıkrasında verilen karara karşı kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığının ve başvurma olanağı var ise süresi, mercii ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekirken, 03.02.2015 tarihli, sanığın yokluğunda verilen kararda "Bursa Ağır Ceza Mahkemesine yapılacak itiraz yolu açık olmak üzere'' denilmek suretiyle kanun yoluna başvuru merciinin yanlış gösterilmesi nedeniyle sanığın temyizi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Tek bir fiil ile birden fazla mağdura yönelik iftira suçunu işlediği anlaşılan sanığın cezasında, zincirleme suç hükümlerine göre TCK.nın 43. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün 2. bendinde TCK.nın 269/1 maddesi gereğince verilen cezada 4/5 oranında indirim yapılırken hapis cezasının 2 ay 12 gün hapis cezası yerine 2 ay 13 gün olarak gösterilmesi sonuç cezanın isabetli olması karşısında tebliğnamedeki düzeltilerek onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.