Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2018/12314 K.2019/11395

Yakmak suretiyle mala zarar verme suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 152/2-a ve 62/1. maddeleri uyarınca 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın ikinci kez mükerrir sayılarak mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Alanya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.05.2017 tarihli ve 2015/642 esas, 2017/285 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında yer olan "(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi hâlinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez.

(2) Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı; a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet hâlinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl, b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet hâlinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl, geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz". düzenlemeler nazara alındığında;

önceden işlenen suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmesinden sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanacağı, tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için önceki hükmün kesinleşmesi ve ikinci suçun ilk hükmün kesinleşmesinden sonra işlenmesi yeterli olup, bu cezanın infaz edilmiş olmasına gerek bulunmadığı ancak kanun koyucunun tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için önceki cezanın infaz edilmesi şartını aramadığı halde, infazdan sonra belirli bir sürenin geçmesi halinde tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağını hüküm altına aldığı,

buna göre beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet halinde cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl, beş yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına mahkûmiyet halinde ise cezanın infazı tarihinden itibaren üç yıl geçmekle tekerrür hükümleri uygulanmayacağı anlaşılmakla;

somut olayda, dosya muhteviyatında bulunan adli sicil kaydından ikinci kez tekerrüre esas alınan ve sanığın 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilen Alanya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2010 tarihli ve 2008/1104 esas, 2010/130 sayılı kararının 08.06.2012 tarihinde infaz edildiği görülmekle, bu tarihten itibaren üç yıl geçtikten sonra 26.10.2015 tarihinde işlenen atılı suçtan dolayı yapılan yargılamada tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden,

sanığın ikinci kez mükerrir sayılarak cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 26.11.2018 gün ve 2018-10858 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cuhuriyet Başsavcılığının 05.12.2018 gün ve KYB/2018-98174 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı Kanun’un 58/2-b maddesinde yer alan “Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı; ...

Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet hâlinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme gereğince, infazı 08.06.2012 tarihinde tamamlanmış hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün yargılama konusu olan 19.10.2015 tarihli suç bakımından tekerrüre esas olamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydı incelendiğinde, Alanya 3. Asliye Ceza Mahkemesine ait 2008/1104 esas 2010/130 sayılı bu ilamın dışında tekerrür uygulamasına esas alınabilecek kesinleşmiş mahkumiyet hükümlerinin bulunduğu görülmektedir.

Somut olayda tekerrür koşulları mevcut olduğundan, mahkemenin mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulamasının yerinde olduğu, yanlış ilam gösterilmiş olması nedeniyle tekerrür hükümlerinin karardan tamamen çıkarılmasının hakkaniyete uygun olmayacağı,Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 gün ve 2012/1431 esas, 2013/18 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, tekerrüre esas alınan ilamın kararda gösterilmesinin zorunlu olmadığı, hangi ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin, ilgili ilamların kesinleşme ve infaz şerhli örnekleri de temin edilmek suretiyle infaz aşamasında değerlendirilebileceği anlaşılmıştır.