Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2018/12317 K.2019/8634

İşyeri dokunulmazlığını ihlâl ve mala zarar verme suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/2, 151/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk Lirası ve 2.000,00 Türk Lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Akçakoca Asliye Ceza Mahkemesinin 26.09.2013 tarihli ve 2013/137 esas, 2013/373 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre; sanığın mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlâl etme suçlarıyla birlikte işlediği hırsızlık suçuna ilişkin aldığı cezanın yapılan temyiz başvurusu üzerine, Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 03.05.2017 tarihli ve 2015/23034 esas, 2017/5291 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, sanığın aşamalardaki savunması,

tanık beyanları, keşif, fotoğraf teşhis tutanakları, olay yeri inceleme raporu, görgü ve tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinde dair her türlü şüpheden uzak, kesin bir delil bulunmadığı anlaşılmakla şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği,

sanığın delil yetersizliği nedeniyle beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 03.12.2018 gün ve 2018-15403 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.12.2018 gün ve KYB/2018-98563 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümlü hakkında nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından açılan kamu davasında mahkemece yapılan yargılama neticesinde her üç suçtan mahkumiyet kararı verildiği, hükümlünün müdafinin temyiz talebi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 03.05.2017 gün ve 2015/23034 esas 2017/5291 sayılı ilamı ile,iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçuna ilişkin temyiz başvurusunun hükmolunan adli para cezalarının miktar itibariyle kesin olması nedeniyle reddine;

nitelikli hırsızlık suçunun ise sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraat kararı verilmesi gerektiğinden bahisle bozulduğu ve bozma sonrası yerel mahkemece bu suçlardan beraat kararı verilip bu kararların kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; hükümlünün beraat ettiği suçla birlikte işlediği kabul edilen iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçundan da beraat etmesi gerektiği anlaşılmakla;