Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2018/2356 K.2019/1432

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Takip tarihi dikkate alınarak satış isteme süresi yönünden yürürlükte bulunan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 106. maddesi gereğince haczedilen menkul malların 1 yıl içerisinde satışının istenmemesi halinde haciz işleminin hukuki sonuçlarının ortadan kalkacağı ve müsnet suçun da oluşmayacağı, dosya kapsamına göre; haciz tarihinin 22.08.2011 olduğu ve bu tarihte mahcuzların yediemin olarak sanığa teslim edildiği, 15.03.2013 tarihinde ise adresin boş ve mahcuzların yerinde olmadığının tespit edilmesi karşısında; hükme esas alınan icra dosyasının aslı veya onaylı örneğinin getirtilerek incelenmesi,

satış isteme süresini durduran veya kesen herhangi bir işlem yapılmadığının ve süresinde satış istenmediğinin tespit edilmesi halinde atılı suçun hukuka aykırılık öğesinin oluşmayacağı; satış isteme süresini durduran veya kesen bir işlem yapılması ve satışın süresinde istendiğinin saptanması halinde ise; sanığın savunması doğrultusunda yeni adresinde mahcuz malların bulunup bulunmadığı araştırılarak sanığın mahcuz mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı,

dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Kabul ve uygulamaya göre;

a) Borçlunun sermaye şirketi olan limited şirket olması karşısında, hacizli malların sahibi sayılmayan borçlu şirket yetkilisi sanık hakkında tayin olunan cezadan TCK.nun 289/1-2. cümle uyarınca indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

b) Sanık hakkında tayin olunan 1 ay 7 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK 50/1-a maddesinin hükümde gösterilmemesi suretiyle CMK 232/6. maddesine aykırı davranılması,