Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2018/5005 K.2019/14530

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Müştekinin beyanı doğrultusunda şirket bilgileri üzerinden sanığa ulaşıldığı dikkate alındığında; kredi kartının hangi bankaya ait olduğu araştırıldıktan sonra bankadan harcama detayları getirtilerek, harcamanın ne şekilde yapıldığı, kartın fiziki olarak mı kullanıldığı yoksa kart bilgileri ile mi işlem yapıldığı, şifre kullanılıp kullanılmadığı hususlarının sorulması, sanığın, müşteki ile ticari ilişkisinin olduğu ve kredi kartı ile ödeme yaptığını savunması nedeniyle, müştekiden, sanığın savunmanın doğru olup olmadığının sorulması, sanığın temyiz dilekçesi ekinde ibraz ettiği fatura ve slip örneklerinin gerçekten bir ticari ilişkiye dayanıp dayanmadığının araştırılması gerekirken, müştekinin dinlenmesinden vazgeçilerek eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının günlüğü 100 TL'den 400 TL adli para cezasına çevrilmesi sırasında dayanak kanun ve maddesi olan TCK.nın 52/2. maddesinin belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,