Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2018/5179 K.2019/9536

Gereği görüşülüp düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine 11.01.2011 tarih ve 6099 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile eklenen “bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır” hükmü karşısında sanık ...'ın yokluğunda verilen 06.11.2014 tarihli kararın sanığın en son bildirdiği adres yerine MERNİS adresine tebliğ edildiği, bu tebliğ işleminin usulüne uygun olmadığının anlaşılması karşısında; sanığın 03.11.2015 tarihli temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Resmi belgede sahtecilik suçundan zarar görme ihtimali bulunan ...... ile mühürde sahtecilik suçundan zarar görme ihtimali bulunan ...

Genel Müdürlüğü'nün yokluğunda verilen hükmün tebliğ edildiğine ilişkin herhangi bir belgeye rastlanılmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde ...’ın gerçek kişi olup olmadığı da araştırılarak, gerçek kişi olması halinde gıyabi hükmün ve dairemizin tevdi kararının CMK.nın 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak ... ve ...