Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2018/573 K.2020/10235

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-)Sanık hakkında iftira suçundan TCK.nın 267/1. maddesi uyarınca ceza tayini sırasında uygulama yeri olmayan TCK.nın 268/1. maddesi yollamasıyla yazılması,

2-)Hüküm tarihinden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nın 50/6. madde ve fıkrasında yer alan “yaptırım” ibaresinin “tedbir” olarak değiştirilip, 5275 sayılı CGTİK.nın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip 10. fıkrasınında yürürlükten kaldırılması karşısında infazda, yetkiyi kısıtlayacak şekilde hapisten çevrili adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi,

3-Sanık hakkında verilen hükmün 6545 sayılı Yasa değişikliği sebebiyle şartları oluşmadığından CMK.nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de suç tarihinin 6545 sayılı Yasanın yürürlük tarihi olan 18.06.2014'den önce olması da dikkate alındığında adli sicil kaydında engel sabıkası bulunmayan sanığın, üzerine atılı suçun maddi zarar doğurmaya elverişli bir suç olmaması, sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını kabul etmesi karşısında, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelendikten sonra yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunun değerlendirilmesi ve sonucuna göre CMK.nın 231/5. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışılmaması,

4-)İddianame ile de talep edilmiş olmasına rağmen adli emanette bulunan belge ve delillerin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmemesi,