Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2018/66 K.2020/9292

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluş ve tüm dosya kapsamına göre ve 14.08.2013 tarihli ihbar tutanağı içeriğine göre kolluk görevlilerinin aranarak kasap dükkanına bir bayanın gelerek 100 TL sahte para verdiğini, iş yeri sahibinin parayı kalem ile kontrol ettiğinde paranın sahte olduğunu anlayınca bayanın iş yerinden çıkıp başka bir yere girdiğini, bu iş yerinde de paranın sahte olduğunun anlaşılması üzerine Cumhuriyet Caddesi üzerindeki Şımarık mağazasına girdiğini, bayanın eşgalinin kapalı, genç bir bayan olduğunun, ihbar edildiği,

bunun üzerine kolluk görevlilerince yapılan takipte tanımlanan eşgale uyan sanık ...'nın müştekiye ait ... isimli iş yerine girerek yapmış olduğu alış veriş karşılığı bir adet sahte 100 TL vererek karşılığında 90 TL aldığının tespit edildiği ve bunun üzerine sanık ... ile adli sicil kaydında parada sahtecilik suçundan kesinleşmiş mahkumiyeti de bulunan...'ın birlikte yakalandıkları, sanıkların söz konusu alışverişi ve 90 TL para üstü aldığını kabul ettiği ancak paranın sahte olduğunu bilmediğini savundukları olayda;

gerçeğin tereddüte yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi açısından, ihbarın yapıldığı [TELEFON] numaralı hattın ihbar tarihi itibariyle kullanıcısının tespit edilerek ve tutanakta imzası bulunan kamu görevlilerinin usulüne uygun şekilde davet edilerek bilgilerine başvurulması ve gerekirse isimleri geçen işyerlerinin olay tarihindeki çalışanlarının belirlenip dinlendikten sonra sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik araştırmayla beraat hükmü kurulması,