Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2018/712 K.2019/11416

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30.03.2010 gün, 2010/17-65 esas-karar no'lu ve 04.03.2014 gün, 1439/104 sayılı ilamında belirtildiği üzere, Banka veya Kredi Kartlarının kötüye kullanılması suçu, yasadaki düzenleniş şekli gözönüne alındığında banka veya kredi kartının hukuka aykırı olarak ele geçirilmesi durumunda oluşabilecek hırsızlık, yağma, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık gibi suçlar ile banka veya kredi kartlarını kötüye kullanma suçu arasında gerçek içtima kuralının uygulanarak failin her bir suçtan ayrı ayrı cezalandırılması gerektiği,

5237 sayılı TCK.nun 245/1. maddesindeki "her ne surette olursa olsun" ifadesinin ise banka veya kredi kartlarının sadece hukuka uygun yollardan ele geçirilmesini kapsadığı anlaşılmakla, oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın zahirecilik yaptığı, katılanın da sanıktan 12.000 TL bedelli hayvan yemi satın aldığı, kredi kartıyla bu borcunu ödemek istediği, bu nedenle kartını pos cihazından geçirmesi amacıyla sanığa verdiği, sanığın ise katılanın rızası dışında 37.000 TL para çektiği iddia olunan somut olayda;

sanığın savunmasında olay tarihinden önce katılanın kendisinden hayvan yemi alması nedeniyle veresiye defterinde yazılı eski borcuna mahsuben 37.000 lira çektiğini beyan etmesine rağmen katılanın sanığa borçlandığı iddia olunan miktarın dosya içerisinde yer alan 6 adet faturaya göre 31.823,79 TL, sanığın Gelir İdaresi Başkanlığı'na sunmuş olduğu bildirim formuna göre 31.873 TL, sanığın kolluk beyanına göre ise 36.630 TL olması, katılanın izni ile kredi kartından çekilen bedelin satın alınan yem miktarıyla orantılı olmayıp farklı günlerde ve düşük bedellerde gerçekleşmesi ve katılanı doğrulayan tanık beyanı karşısında;

sanığın katılanın bilgisi ve rızası dışında kredi kartından borç miktarını aşan nitelikte para çekmek suretiyle yarar sağladığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.