Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/10236 K.2022/6809

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ile müştekinin 7 yıldır süren ilişkilerinin bulunduğu, olay tarihinde sanığın kız kardeşinin doğumgünü kutlamasına müşteki ile birlikte gittikleri, kutlama sonrası sanığın ikametine geçip ilişkileri hakkında konuştukları sırada aralarında tartışma çıktığı, tartışmanın büyümesiyle sanığın, müştekiyi vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaraladığı, müştekinin hastaneye gitmek istediği ancak sanığın izin vermediği, tek başına evden çıkıp hastaneye gidebilmek için saatlerce yalvardığı ancak sanığın ikna olmadığı, müştekinin evden çıkmasına engel olduğu,

müştekinin ağrılarının artması üzerine sanığın müştekiyi hastaneye getirip bıraktığı ve hastanede düşme sebebiyle yaralandığını söylemesi konusunda baskı yaptığı, gerçekleri anlatacak olursa öldüresiye döveceğine ilişkin tehdit içeren sözler sözler söylediği olayda; müştekinin aşamalardaki istikrarlı anlatımı, anlatımını doğrulayan adli rapor içeriği birlikte değerlendirildiğinde sanığa yüklenen eylemin kül halinde 5237 sayılı TCK'nın 109/2 maddesinde yer alan cebir ve tehdit uygulamak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu,

tehdit eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu ayrı bir suç olarak değerlendirilmeyeceği, 5237 sayılı Kanunun 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı TCK'nın 109/2. maddesi gereğince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeksizin yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraat hükümlerinin kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca

./..

S/2