KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2019/10709 E., 2019/9841 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Temmuz 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, görevli memura hakaret, kasten yaralama
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
I- Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme,hakaret ve yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Kamu görevlisi olan müşteki ...’a karşı yaralama suçunu işleyen sanık hakkında TCK.nın 86/3.c maddesi gereğince arttırım yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, savunma hakkının kısıtlandığına, eksik araştırma yapıldığına, mahkumiyetlere yeter delil bulunmadığına ve olaylar esnasında ağır tahrik altında kaldığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
II- Sanık ve ... Bakanlığı vekilinin sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yaptıkları temyiz istemlerinin incelemesinde ise;
Duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen ... Bakanlığı'nın gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü vekili aracılığıyla temyiz ettiği anlaşıldığından, kurumun 5271 sayılı CMK.nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;
CGK.nın 2013/8-130 esas, 2014/71 karar ve 2013/8-222 esas, 2014/6 karar sayılı kararları ve Dairemizin süregelen uygulamalarına göre, ... Bakanlığı davadan haberdar edilip delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle CMK.nın 233/1 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2019/10709, K. 2019/9841, 10 Temmuz 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama