Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/13283 K.2022/12183

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıkların, katılana yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemini cebir ve tehdit kullanmak suretiyle işlediği kabul edilmesine rağmen, önce 5237 sayılı TCK.nın 109/1, daha sonra 109/2. maddeleri tatbik olunmak suretiyle kademeli uygulama yapılması, sonuca etkili olmadığından bozma nedenleri yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanıklar müdafinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanıkların suç işleme kastı bulunmadığına, mağdurun şikayetçi olmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamından, mağdur ...'nun, suça konu olaydan önce sanığın eşi ile görüşmesi ve sürekli rahatsız etmesi üzerine, sanığın bu duruma öfkelenerek yaşamış olduğu hiddetin etkisiyle atılı suçu işlediği ve bu hususun mağdur tarafından da doğrulandığı anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Kabule göre de;

Sanığın, katılana yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemini cebir ve tehdit kullanmak suretiyle işlediği kabul edilmesine rağmen, önce 5237 sayılı TCK.nın 109/1, daha sonra 109/2. maddeleri tatbik olunmak suretiyle kademeli uygulama yapılması,