Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/1394 K.2020/19340

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, mağdur ...’a ait olmakla birlikte üzerinde kendi fotoğrafı bulunan kimliği kullanarak, onun hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını sağlamak suretiyle gerçekleştirdiği başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçunun, mağdurun ifadesi ile ortaya çıktığı anlaşılmakla, tebliğnamdeki bozma isteyen ''2'' numaralı düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a- 5237 sayılı TCK'nın 267/2. maddesinde öngörülen düzenlemenin, iftira suçunda ilgili kişiye yüklenen eylemin maddi eser ve delillerine ilişkin olduğu ve sanığın başkasına ait nüfus cüzdanını kendisininmiş gibi ibraz etmesinin, aynı Kanunun 268. maddesinde tanımlanan suçun maddi unsuru niteliğinde olduğu gözetilmeden, sanığa verilen cezada TCK'nın 267/2. maddesi uyarınca arttırım yapılması,

b- Gerekçeli karar başlığında ve hüküm fıkrasında suç adının "Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanılması" yerine "İftira" olarak yazılması,