Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/19898 K.2021/1993

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında TCK.nın 245/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında adli para cezasına da hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi;sanığın aynı suç işleme kararının icrası kapsamında katılana ait kredi kartıyla para çekme ve alışveriş gerçekleştirmesi karşısında; sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz olarak kullanılması suçundan hüküm kurulurken TCK.nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedenleri yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, atılı suçu işlemediğine, yalnızca bir arkadaşına yardımcı olmak istediğine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında hırsızlık suçlarından kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın olay tarihinde ibadete ayrılmış yer niteliğinde olmayan, ancak bina vasfındaki caminin lavabosundan katılana ait ceketin cebindeki cüzdanda yer alan banka

ve kredi kartlarının çalınması şeklinde gerçekleşen eyleminin ''bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık'' suçunu oluşturduğu anlaşılmakla; sanık hakkında TCK'nın 142/2-h maddesi gereğince hüküm kurulması yerine aynı Kanun'un 141. maddesi uygulanarak eksik ceza tayini,