Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/2015 K.2019/5580

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- İçişleri Bakanlığının hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarına yönelik temyiz incelemesinde;

Hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından doğrudan zarar görme olasılığı bulunmayan İçişleri Bakanlığı'nın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanığın hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde ise;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA,

3- İçişleri Bakanlığı vekilinin ve sanığın kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen şikayetçi İçişleri Bakanlığının gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, şikayetçi kurumun 5271 sayılı CMK.nun 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Şikayetçi kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle CMK.nun 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,