Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/2192 K.2019/5003

Gereği görüşülüp düşünüldü: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) İddianame anlatımı, suça sürüklenen çocuk tarafından mağdurlara karşı gerçekleştirilen cinsel istismar eylemlerine yönelik yapılan yargılama sırasında alınan mağdur beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, mağdurlarla aynı yetiştirme yurdunda kalan suça sürüklenen çocuğun olay tarihlerinde yanına çağırdığı mağdurları odasına alıp kapıyı da kilitledikten sonra,

onlara yönelik cinsel istismar eylemlerinde bulunduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun atılı suçu cebir, tehdit veya hile ile gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı ve olay sırasında gerçekleştirilen tehdidin cinsel istismar eyleminin işlenmesine yönelik olduğu da gözetilerek, temel cezanın TCK.nun 109/1. maddesi uyarınca belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde aynı maddenin 2. fıkrasından uygulama yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

2) Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdurlar ... ve ...'a yönelik eylemleri nedeniyle hüküm kurulduğu sırada TCK.nun 109/2, 109/3...f, 109/5, 43/1 maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden aynı Yasanın 31/3. maddesince indirim yapılırken cezanın 5 yıl yerine 4 yıl 12 ay ve yine bu ceza üzerinden takdiri indirim yapıldığı sırada sonuç cezanın 4 yıl 2 ay yerine 3 yıl 14 ay olarak eksik belirlenmesi,