Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/23586 K.2022/17894

Gereği görüşülüp düşünüldü: 1) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e maddesinde belirlenen 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin, zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın 10.09.2013 günlü sorgu tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılanlar vekilinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak;

yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasnın gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE,

2) Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin sanık ...’ın atılı suçu işlemediğine, teşdit uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna katılanlar vekilinin en üst sınırdan ceza verilmesi gerekitiğine yönelik yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar hakkında temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin "TCK’nın 154/1. maddesi" yerine "TCK.nun 154/2 maddesi yollaması ile 154/1 maddesi" olarak gösterilmesi suretiyle CMK.nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,