KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2019/23681 E., 2022/19430 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Aralık 2022
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Parada sahtecilik
Karar Metni
369 kelime·2 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine göre tebligat, "tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır" hükmü gereği, sanık ...'ın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün sanığın duruşmada bildirdiği adresine tebligat yapılmadan doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca tebliğ edilmesinin hukuki sonuç doğurmayacağı, bilinen en son adresine çıkartılan tebligat yerine mernis adresine 29.12.2014 tarihinde yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu;
yine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapılacak tebligatın geçerlilik koşulları Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 31. maddesinde gösterilmiş olup, anılan maddeye göre; muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri bildirilen adreste bulunamazsa, muhatabın adres kayıt sistemindeki (MERNİS) yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek tebliğ olunacak evrakın o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti veya meclis üyesinden birine veya kolluk amir veya memuruna imza karşılığında teslim edilmesi,
tebliğ memurunun 2 no.lu haber kağıdını kapıya yapıştırıp buna dair bilgi verilen komşu, yönetici veya kapıcının isminin belirtilmesi ve imzasının alınması, imzadan imtina var ise bu durumun da belirtilmesi gerektiği anlaşılmakla; somut olayda, sanık ...'nın yokluğunda verilen hükme ilişkin tebligat evrakında, muhatabın adreste bulunmadığının belirtildiği ancak adresten geçici veya kalıcı olarak ayrıldığına ilişkin bir hususun belirtilmediği ve haber verilen komşusunun isminin ve imzasının yer almadığı, imzadan çekinme nedenlerinin bulunmadığı görülmüş olmakla;
öğrenme üzerine adı geçen sanıkların anılan kararı yasal sürede temyiz ettiğinin ve eski hale getirme istemi ile birlikte temyiz istemi bulunması halinde inceleme yerinin Yargıtay’ın ilgili Dairesi olduğundan mahkeme tarafından
verilen 08.10.2015 ve 30.06.2015 tarihli ek kararların da hukuken yok hükmünde ve sanıkların öğrenme üzerine yaptığı temyizlerinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık ...'nın, yokluğunda hüküm kurulduğundan savunma hakkı kısıtlandığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık ... ve müdafinin savunma hakkının kısıtlandığına, delil yetersizliğine, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, suçun işlenmediğine, paraların aldatma kabiliyeti olmadığına,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2019/23681, K. 2022/19430, 21 Aralık 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama