Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/23757 K.2022/19539

Gereği görüşülüp düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 19. maddesinde "Tebligatın yapıldığı tarihte kişinin cezaevinde hükümlü veya tutuklu olarak bulunması halinde tebligatın cezaevi müdür veya memuru aracılığıyla yapılması gerektiği" düzenlemesine yer verildiği; somut olayda, yokluğunda kurulan hükmün 22.02.2013 tarihinde sanıkla aynı konutta ikamet eden ve eşi olduğunu belirten şahsa yapıldığı, ancak UYAP sisteminden yapılan incelemede tebliğ tarihinde sanığın ... E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunduğu, bu nedenle yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla; sanığın öğrenme üzerine yaptığı 08.06.2015 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre konutunda tebliğ edildiği 22.02.2013 tarihinde cezaevinde olduğu anlaşılmakla, usulüne uygun biçimde tebliğ edilmeyen hükme yönelik sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazının reddine, ancak;

Sanık hakkında temel ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan tayin olduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,