Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/23803 K.2021/1839

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında verilen hükmün temyiz incelenmesinde:

UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre sanığın hükümden sonra 09.02.2017 tarihinde vefat ettiğinin belirtilmesi karşısında; bu husus araştırılarak, 5237 sayılı TCK.nın 64. maddesi gereğince sanığın hukuki durumun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

2-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen hükümlerin temyz incelenmesinde:

Ceza Genel Kurulunun 10.11.2015 tarih 2015/8-83 Esas - 2015/391 Karar sayılı kararı da dikkate alındığında, 6360 sayılı Yasayla TCK.nın 154/2. maddesinde düzenlenen hakkı olmayan yere tecavüz suçunun unsurlarında bir değişiklik yapılmaması karşısında, sanıkların suç tarihinde köylünün ortak kullanımında bulunan meraya tecavüz ettiği, bu sebeple atılı suçun oluştuğu gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararları verilmesi,