Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/24643 K.2020/13330

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, sübuta, banka kartını çağrıda gördüğüne, çağrının kartı kullandığına ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

CMK.nın 196/2. maddesinde “Sanık, alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlar hariç olmak üzere, istinabe suretiyle sorguya çekilebilir....... sorgusundan önce sanığa ifadesini esas mahkemesi huzurunda vermek isteyip istemediği sorulur.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanığın, istinabe suretiyle Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesi ve Polatlı 2. Asliye Ceza Mahkemesince sorgusu yapılırken ifadesini esas mahkemesi huzurunda vermek istediğine ilişkin bir talebinin olmadığı,

savunmasını yaptığı ve yargılamaya konu suç için yasada öngörülen hapis cezasının alt sınırının beş yıldan az olduğu ve temyiz dilekçesinde bu husustan da bahsedilmemesi karşısında, sanığın savunmasının istinabe yoluyla alınması ve yokluğunda yargılamaya devamla hüküm kurulması savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde olmadığından, tebliğnamedeki 2. nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; mağdurun, kendisine ait banka kartını ve şifresini diğer sanık ...'e içki almak üzere verdiğini, daha sonra geri istediğinde, diğer sanık ...’in iade etmemesi üzerine çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğünü, sanık ...’in kavgaya karıştığını beyan etmesi, sanık ...’in ise mağdur ile diğer sanık ...’in kavga ettiğini gördüğünü, ayırmak için geldiğinde, mağdurun, kendisine vurması üzerine kendisininde mağdura vurduğunu, mağdura ait banka kartını kendisinin almadığını ve kullanmadığını savunması karşısında;

diğer sanık ...’in suçlayıcı beyanı dışında, sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarının aksine, diğer sanık ...’in eylemine iştirak ettiğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,