Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/26793 K.2020/16381

Kasten yaralama suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 29/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Biga Asliye Ceza Mahkemesinin 25/09/2013 tarihli ve 2012/673 esas, 2013/379 sayılı kararını kapsayan dosya sureti incelendi. Dosya aslının sanığın diğer eylemleri nedeniyle mahallinde derdest olması sebebi ile suret üzerinden yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, sanığın aynı olay sırasında aynı mağdura yönelik gerçekleştirdiği iddia olunan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin beraat hükmünün Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 06/05/2019 tarihli ve 2019/10328 esas, 2019/6251 karar sayılı ilamı ile;

" Tüm dosya içeriğinden, mağdurla aralarında alacak verecek meselesi bulunan sanık ...'ın olay günü, hakkında kurulan hüküm temyiz edilmeksizin kesinleşen ve mağdurla aynı okulda öğrenci olan suça sürüklenen çocuk ...'la birlikte mağdurun koluna girerek İmam Hatip Lisesinin yanında bulunan parka götürüp burada darp ederek borcunu ödemesini istedikleri, etraftakilerin olay yerine doğru geldiklerini görmeleri üzerine aynı şekilde mağduru zorla Cumartesi Pazarına götürüp burada da darp etmeye devam ettikleri, sanık ...'ın mağduru ''Eğer parayı vermezsen seni bıçaklarım, ben seni adam etmesini biliyorum!'' şeklinde tehdit ettiği,

mağdurun bağırma sesini duyan mahalle sakinlerinin dışarı çıkmaları üzerine sanıkların mağduru bırakıp kaçmaları şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın mağdura yönelik eylemlerinin bütün halinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde beraatine hükmolunması," şeklindeki gerekçe ile bozulduğu anlaşılmakla, sanık ...'ın üzerine atılı bulunan kasten yaralama suçunun,

kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin cebir unsuru oluşturup oluşturmadığının Mahkemesince değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01.11.2019 gün ve 14768 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.11.2019 gün ve KYB/2019/106468 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA