Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/3227 K.2021/15643

Gereği görüşülüp düşünüldü: 1-) Sanıklar hakkında "5237 sayılı TCK.nın 150/1. maddesi delaletiyle" tehdit suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanıklara yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde belirlenen 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e maddesinde belirlenen 12 yıllık kesintili dava zamanaşımının, suç tarihi olan 13.01.2009'dan, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık ... müdafi ile sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak,

yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322 maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e, 67/4. ve CMK.nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-) Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde ise;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a- Sanık ...'un 'paramı vermeden sizi kimse buradan çıkaramaz' şeklindeki söyleminin 5237 sayılı TCK.nın 150/1. maddesi delaletiyle oluşan tehdit suçu kapsamında kalıp, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yönelik olmadığı anlaşılmakla, sanıkların eylemlerinin TCK.nın 109/1. maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

b- Sanıkların, katılanları, soruşturma başlamadan önce, cebir olarak değerlendirilmesi mümkün olmayan neticesi sebebiyle ağırlaştırılmış yaralama meydana gelmeksizin kendiliklerinden serbest bıraktığının tüm dosya kapsamında anlaşılması karşısında, şartları oluştuğu halde hakklarında TCK.nın 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması,