Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/3259 K.2021/16274

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I)Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından; sanık müdafinin itirazları hakkında Silifke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/15 değişik iş sayılı kararı ile bir karar verilmiş olup bu kararda CMK.nın 271/4. madde ve fıkrası uyarınca kesin olduğundan, dosyanın sanık hakkında bu suç yönünden incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II)Sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yerine görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Tüm dosya kapsamından, sanıkların, mağduru zorla arabaya bindirip götürdükleri yerde de dövdükleri anlaşılması karşısında, sanıkların eyleminin TCK.nın 109/2. maddesi kapsamında cebir kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde aynı Kanunun 109/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması suretiyle sanıklar hakkında eksik ceza tayini,

2)Sanıklar hakkında belirlenen temel cezada TCK'nın 61. maddesi uyarınca teşdit yapılmış ise de, sanıkların eylemi birden fazla kişi ile birlikte çocuğa karşı işlemiş olması nedeniyle birden fazla nitelikli halin bir arada bulunmasından dolayı daha fazla oranda teşdit yapılması gerektiğinin gözetilmeyerek sanıklar hakkında eksik ceza tayini,