Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/3459 K.2021/3522

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre.

Suça sürüklenen çocuk ile mağdur arasında gönül ilişkisi olduğu, olay günü kaçmaya karar verdikleri, bu karar çerçevesinde birlikte uçakla İstanbul ilinden Samsun iline gittikleri, orada iki gün otelde kaldıkları, daha sonra Ladik ilçesinde oturan dayısının kızının evinde kaldıkları sonrasında Suluova' ya suça sürüklenen çocuğun halasının yanına gitmeleri üzerine halasının mağduru kolluğa teslim ettiği olayda , suça sürüklenen çocuğun savunmasının mağdur ...'in 11.10.2010 tarihli kolluktaki ifadesini doğrular mahiyette beyanda bulunduğu,

ancak ailesine teslim edildikten sonraki süreçte ve kovuşturma aşamasındaki beyanlarında, suça sürüklenen çocuğun kendisini zorla ve tehditle kaçırdığını ileri sürdüğü, ancak mağdurenin zor iddiasının soyut ve mesnetsiz olduğu, somut ve yasal her hangi bir delille desteklenmediği,

12.04.1994 doğumlu olan mağdurenin suç tarihinde 17 yaşının içerisinde olduğu ve rızasıyla suça sürüklenen çocukla gittiği anlaşılmakla suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 234/3. maddesinde tanımlanan "Kanunî temsilcisinin bilgisi veya rızası dışında evi terk eden çocuğu, rızasıyla da olsa, ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutmak" suçunu oluşturacağı gözetilerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 15 yaşını doldurup 18 yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocuğa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirlenen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımı süresinin, son kesen usulü işlem olan 13.11.2013 günlü hüküm tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen