Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/3497 K.2021/17342

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ve mağdurun arkadaş olup sanığın mağdura 2 ay önce 500 TL borç para verdiği, sanığın yaklaşık bir hafta boyunca parasını mağdurdan istemesine karşın mağdurun borcunu ödememesi üzerine, sanığın parasını alamadığı için buna öfkelenerek yaşamış olduğu hiddetin etkisiyle atılı suçları işlediği hususunun mağdur tarafından da doğrulandığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 29. ve 129. maddelerinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

II-Sanık hakkında alacağın tahsili amacıyla hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Katılan ... ve arkadaşı tanık ...'ın olay akşamı 19:00 sıralarında katılana ait araç içerisinde, başka bir arkadaşlarını almak için yolda beklerken, sanığın aniden önlerine çıkıp mağdurun bulunduğu şoför mahallindeki kapıyı açarak elindeki bıçağı mağdurun göğsüne doğrultup araçtan indirdiği, yine bıçak zoruyla yakınlardaki evine yaya halde götürdüğü, tanık ...'ın da arkadaşını yalnız bırakmamak için yanında gittiği, sanığın evde mağdura bıçak sallayıp borç olarak verdiği parasını istediği akabinde mağdurun arabasına ait anahtarı yine tehdit yoluyla alarak, su içme bahanesiyle yanlarından ayrıldığı,

bir süre sonra sanığın gelmeyeceğini anlayan mağdur ve tanığın evden çıkarak aracın yerinde olmadığını fark ettikleri, ertesi gün aracın park halinde bulunduğu, ancak kapı kolu kırık ve içerisindeki orta bölme camının kırık olup ayrıca araç içerisindeki su ısıtıcılarının yarısının yerinde olmadığının tespit edildiği olayda; sanığın alacağı olan 500 TL'nin çok üzerinde mağdurun aracına zarar verip, eşyalarını aldığı anlaşılmakla; sanığın eylemine uyan TCK.nın 149/1-a,d,h ve 29. maddeleri uyarınca mahkumiyeti yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince BOZULMASINA,

III- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

a) Sanığın mağdura borç olarak verdiği 500 TL parasını mağdurdan istemesine karşın mağdurun borcunu ödememesi üzerine, sanığın parasını alamadığı için buna öfkelenerek yaşamış olduğu hiddetin etkisiyle atılı suçu işlediği hususunun mağdur tarafından da doğrulandığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanığın mağdura ait aracı yağmalayarak kapı kolunu kırıp, içerisindeki orta bölme camını da kırmak suretiyle zarar vermesi şeklinde gerçekleşen eyleminde; yağma suçunun konusu olan araç ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı ve korunan hukuki yararın da tek olması karşısında; 21.03.2012 olay tarihindeki mala zarar verme suçunun oluşmadığı gözetilmeden, sanık hakkında TCK.nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükmü uygulanarak fazla ceza tayini