Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/3640 K.2021/17624

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdurenin aşamalardaki beyanları, alınan doktor raporu ile tüm dosya kapsamına göre; mağdurenin eski nişanlısı olan ancak olay tarihinde görüşmediği sanığın, yolda yaya haldeki mağdure ile annesi ve yengesinin önünü aracıyla keserek mağdurenin kolundan çekip saçından sürükleyip araca bindirmeye çalıştığı ancak mağdurenin direnmesi ve annesinin engel olması neticesinde sanığın olay yerinden kaçtığı anlaşılmakla; sanığın eyleminin cinsel amaçla hürriyetten yoksun kılma suçunu oluşturduğu ve cezasından TCK'nın 109/5. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiği gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak;

1- Adli sicil kaydında engel sabıkası bulunmayan sanığın, üzerine atılı suçun maddi zarar doğurmaya elverişli bir suç olmaması, sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını kabul etmesi karşısında, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelendikten sonra yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunun değerlendirilmesi ve sonucuna göre CMK.nın 231/5. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışılmaması,

2- Sanık hakkında verilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, infazda yetkiyi kısıtlar şekilde 5275 sayılı Yasanın 106/3. maddesi uyarınca hapsedileceğinin sanığa ihtarına karar verilmesi,

3- Dosya içerisindeki belgelerden açıkça tespit edilen yargılama gideri hususunda hüküm kurulmamış olması,