Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/4065 K.2021/20682

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan tayin edilen adli para cezasının miktarına göre hükmün, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici ve 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,

III- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamına göre, sanığın olay tarihinde 17:30 sıralarında ayrı yaşadığı resmi nikahlı eşinin evine gittiği ve oda içinde mağdur ...'yı görünce, "bu adam kim" diyerek eşiyle tartışmaya başladığı, mağdurun bu sırada ayakkabılarını giyemeden 1. kattaki evin balkonundan aşağı atlayıp olay yerinden ayrıldığı olayda; sanığın ayakkabıları eşine karşı açacağı boşanma davasında delil olması amacıyla aldığına ilişkin savunmasının aksine, ayakkabıları kendisine veya bir başkasına yarar sağlamak maksadıyla aldığına dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden hırsızlık suçundan beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,