Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/4178 K.2021/20652

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık ... ve sanık ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz talebinin incelenmesinde;

Hüküm tarihine göre, Cumhuriyet Savcısı'nın duruşmasına katıldığı Asliye Ceza Mahkemesi kararlarına yönelik temyiz süresi, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 310/1. maddesine göre tefhimden itibaren bir hafta olup, 30.01.2014 günü verilen hükmü yasal süreden sonra 21.02.2014 tarihinde temyiz eden Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz isteminin CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanık ... ve sanık ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik sanıkların temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tüm dosya kapsamına göre; sanık ...'ün olay tarihinden önce mağdureyle evlenmek istediğini söylediği ancak mağdurenin kabul etmediği, olay tarihinde ise, sanıkların akrabası olan mağdureyi okulunun son günü Maçka'dan alıp, mağdurenin evinin bulunduğu Düzköye götürme bahanesiyle araçlarına rızaen binmesini sağladıktan sonra, "kendisini kaçırdıklarını, kabullenmek zorunda olduğunu" söyledikleri, mağdurenin araç içinde bağırıp dikiz aynasını kırdığı ve kurtulamayacağını anlayınca, hastalandığını bahane ederek hastaneye gitmeyi sağladığı, muayene odasında hemşire ve doktora kaçırıldığını söyleyerek,

polise haber vermelerini sağladığı ve olay yerine intikal eden kolluk birimince sanıkların yakalandığı anlaşılmakla; sanıkların eylemlerinin TCK.nın 109/2. maddesi kapsamında cebir, hile kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, temel cezanın TCK.nın 109/1. maddesi üzerinden tayin edilmesi,