Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/4241 K.2021/20552

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Oluşa, dosya içeriğine göre; sanık ...' in mağdur ...' in babası olup suç tarihinde mağdur ...'in, boşandığı eşi tarafından pavyonlarda çalıştırılmasına engel olmak ve mağdureyi alıp evlerine götürmek üzere mağdur ...' in kardeşi olan sanık ... ve diğer sanık ... ile birlikte Poyracık beldesine geldiği, mağdur ... ve mağdur ...'ı yolda görmeleri üzerine sanık ...'in sevk ve idaresindeki aracı mağdur ...' ın üzerine sürdüğü,

her iki mağdurun farklı yönlere kaçması üzerine sanıkların araçtan inerek mağdur ...'i yakaladıkları, sopa ile darp edip arabaya bindirmeye çalıştıkları sırada çevrede bulunan şahıslar tarafından eylemlerine devam etmelerinin engellenmesi üzerine geldikleri araçla olay yerinden ayrıldıkları somut olayda sanıkların eyleminin kül halinde cebir uygulamak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu,

kasten yaralama eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu ayrı bir suç olarak değerlendirilmeyeceği, 5237 sayılı Kanunun 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde eylemin bölünerek ayrı ayrı hükümler kurulması,