Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/4328 K.2021/21726

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ceza muhakemesi hukukunda yer alan ''Davasız yargılama olmaz'' ilkesi ve 5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesinde öngörülen düzenleme nazara alındığında, hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilebileceği; iddianamedeki anlatım ve nitelendirmeye göre, sanıklar ... ve ... haklarında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan CMK'nın 170. maddesine uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı anlaşılmakla, Cumhuriyet Savcısının atılı suça ilişkin temyiz talebinin reddiyle, incelemenin tüm sanıklar hakkında kasten yaralama, şantaj, eziyet ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

1- Sanıklar ... ve ... haklarında şantaj ve eziyet suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik yapılan temyiz incelemesinde,

Mahkemenin, şantaj suçuna ilişkin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından, Cumhuriyet Savcısı ile katılan vekilinin suç vasfına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup, temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından, Cumhuriyet savcısı, sanıklar müdafileri ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİ ile, mercide yanılma nedeniyle CMK'nın 264. maddesi gözetilerek istemlerin itiraz olarak kabulüyle gereğinin mahallinde yerine getirilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2- Sanıklar ... ve ... haklarında kasten yaralama, sanık ... hakkında kasten yaralama, şantaj ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,

Mahkemece, kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan vekilinin sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan ayrıca ceza verilmesi gerektiğine, sanık ... hakkında mahkumiyet hükümleri kurulmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna dair temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

3- Sanıklar ... ve ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ... hakkında şantaj ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,

Mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

a- 5237 sayılı TCK'nın 3. ve 61. maddeleri uyarınca olayın vehameti, eylem süresi, suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suç kastının yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı ve orantılılık ilkesi ile birlikte eylemde birden fazla nitelikli halin gerçekleşmiş olması hususları nazara alınarak TCK.nın 3, 61. maddeleri gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle temel ceza belirlenerek mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

b- UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanık ...'in hükümden sonra 31.07.2017 tarihinde vefat ettiğinin belirtilmesi karşısında; bu husus araştırılarak, 5237 sayılı TCK'nın 64. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince ölüm nedeniyle düşürülmesi hususunun mahallince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,