Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/5231 K.2022/880

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanıklar ... ve ... haklarında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan ... vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından; katılan vekilinin isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, mercide yanılma nedeniyle CMK.nın 264. maddesi gözetilerek katılan vekilinin isteminin itiraz olarak kabulüyle gereğinin mahallinde yerine getirilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2-Sanıklar ... ve ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz talebinin incelenmesinde;

Ceza Genel Kurulu'nun 06.11.2007 gün, 2007/3-167 Esas, 2007/222; 10.06.2014 gün ve 2013/12-834 Esas, 2014/321 sayılı kararlarında belirtildiği üzere, 6217 sayılı Yasa uyarınca duruşmalarına katılmadıkları Asliye Ceza Mahkemesinin kararlarına yönelik Cumhuriyet Savcılarının temyiz süresi; 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 310/3. maddesine göre tefhimden itibaren bir ay olup, Cumhuriyet Savcısının 31.12.2013 günü verilen hükümlere karşı, yasal süre geçtikten sonra 13.03.2014 tarihli dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, temyiz isteminin CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

3-Sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından, sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan ... vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen suçların yasa maddesinde öngörülen cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e maddesinde belirlenen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan sanık ...'nın savunmasının alındığı 14.09.2012 tarihinden, sanık ...'in ise savunmasının alındığı 21.03.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak;

yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından, sanık ... hakkında hakaret suçundan açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e ve CMK.nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE,

4-Sanıklar ... ve ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan ... vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamına göre.

16 yaşında olan katılan ... ile sanıklar ... ve ...'in aynı okulda yatılı olarak kaldıkları, katılanın lise 2. sınıf, sanıkların ise 4. sınıf öğrencileri oldukları, mağdurun olaydan önce sosyal paylaşım sitesi facebook adresinde paylaştığı bir yazı nedeniyle olay gecesi 23:00 sıralarında sanıkların mağdura 'gel konuşalım' diyerek birlikte yurdun lavabosuna gittikleri, sanıkların elleriyle mağduru darp ettikleri, bu sırada kapıda 2 öğrencinin bekleyip etrafı gözetlediği,

bir süre sonra sanıkların mağdurun direnmesine rağmen zorla üst kattaki banyoya götürüp burada da elleriyle darp edip, yaklaşık 5 saat eylemlerini sürdürüp, mağdura "artık gidebilirsin" dedikleri, ertesi sabah mağdurun yaralanması nedeniyle hastaneye gitmek için okul idaresinden izin istediği esnada, mağdurun darp edilmiş olduğunu anlayan müdür yardımcısının ısrarı üzerine, mağdurun yaşadıklarını anlattığı ve bu şekilde olayın Emniyet birimine intikal ettiği anlaşılmakla;

mahkemece ifadelerine başvurulan tanıklar ... ve ...'ın mağdurun istikrarlı beyanını destekleyen ifadeleri ve mağdurun yaralanmasına ilişkin Adli Rapor'un bulunması karşısında; mevcut haliyle sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109/2, 109/3-b,f. maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraat hükümleri kurulması,