Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/5375 K.2021/23004

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Olay günü, sanık ... ile arasındaki alacak borç mevzuunu konuşmak için sanık ...'nun daveti üzerine rızası ile araca binen katılanı, sanıkların araç içerisinde silah göstermek ve boğazına bıçak dayamak suretiyle tehdit ederek İzci Kampı denilen yere götürüp kemer ve sopalarla darp etmek suretiyle yaraladıkları somut olayda, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nın 109. maddesinin 6. fıkrasında "bu suçun işlenmesi amacıyla veya sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır" şeklindeki hükme göre,

katılanın yaralanmasının TCK'nın 86. maddesi kapsamında kalması halinde sanıkların iştirak halinde gerçekleştirdikleri eylemlerinin bir bütün olarak TCK'nın 109/2, 109/3-a-b madde ve fıkralarında düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, kasten yaralama eylemlerinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu ve ayrı bir suç olarak değerlendirilmeyeceği gözetilerek,

dosyada mevcut Gaziosmanpaşa Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 07.02.2012 tarih ve 2012/1007 sayılı raporunda, katılanın sağ kulağında duyma kaybı olduğunun belirtilmesine göre, katılana ait geçici ve kesin raporlar ve hastane müşahade evrakları Adli Tıp Kurumu'nun ilgili İhtisas Kuruluna gönderilerek, meydana gelen yaralanmanın TCK'nın 87. maddesi kapsamında katılanın duyu veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi sonucunu doğurup doğurmadığı hususunda rapor aldırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,