Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/5433 K.2021/22502

Gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde; Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan ... vekilinin, sanığın üzerine atılı suç sübut bulduğu halde beraat kararı verildiğine, mahkumiyete yeterli delil olduğuna yönelik temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 2- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Olay gecesi saat 02.30 sıralarında katılan sanık ...'nın, aynı köyde ikamet eden sanıklar ... ve ...'ın evlerinin avlusuna gelerek bağırıp çağırdığı, onlara hakaret ve tehditlerde bulunduğu, bu eylem üzerine sanıklar ... ve ...'ın, katılan sanık ...'yı yakalayıp iple bağladıktan sonra jandarmaya haber verdikleri, ancak katılan sanık ...'nın jandarma gelmeden önce ipten kurtularak kaçması üzerine onu aramaya başladıkları sırada katılan sanık ... ile karşılaştıkları, sanık ...'un, katılan sanık ...'yi jandarmaya teslim etmek için yakalamaya çalıştığı sırada ...'nın kama türü bıçak ile sanık ...'a saldırdığı ve BTM' lik yaraladığı,

bu eylem üzerine sanık ...' un katılan sanık ...'yı basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaraladığının anlaşılması karşısında sanık ...' un kendisine yönelmiş ve devam etme ihtimali bulunan haksız saldırıyı o anki hal ve şartlara göre, saldırıyla orantılı bir şekilde defetme zorunluluğunda bulunmasına rağmen, meşru müdafaa sınırını mazur görülebilecek bir heyecan, korku ve telaşla aştığı anlaşıldığı ve bu itibarla, TCK.nın 27/2 ve CMK.nın 223/3-c maddeleri uyarınca hakkında "ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,