Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/5635 K.2021/22761

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla bu suçla sınırlı olarak yapılan incelemede.

Olay günü, Sanık ile eşi olan mağdur arasında çıkan tartışma sonucunda, sanığın mağdurun başına ve kaburga bölgesine vurarak darp ettiği ve sonrasında ortak konutlarının dış kapısını mağdurun üzerinden kilitleyerek ertesi gün sabahı işe gitmesi nedeni ile kapıyı açık bırakması sonucunda mağdurun evden çıkarak Sivas iline annesinin evine gittiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında TCK.nın 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması gerektiğinin gözetilmemiş olması ve devamla.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi sebebiyle yeniden ele alınıp açıklanmasına karar verildiğinde, aynı Kanunun 231/11. maddesi hükmü uyarınca hükümde değişiklik yapılmadan aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, TCK.nın 109/1, 109/3-e ve 110. maddeleri gereğince hükmedilen 10 ay hapis cezasının TCK.nın 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmiş olması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında gün üzerinden tayin edilen adli para cezasının belirlenmesi sırasında TCK52. maddesinin 2. fıkrasının gösterilmemesi ve adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında ilgili kanun maddesinin gösterilmemesi CMK.nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,